Sevgili okurlarım,

Önce Trabzonspor Basketbol takımının hakkını teslim etmek ve onları can-ı gönülden tebrik etmek gerekir. Bizim gönlümüzde hiç tereddütsüz şampiyon olmuşlardır. Ancak yine de gururlanırken üzüldük. Keşke bu başarı öyküsü saliselere kurban gitmeseydi. Çünkü yıllar sonra müzede olmayan kupayı kimse hatırlamaz. Bu kadar keyifli bir seyirci karşısında bu maç bu noktaya getirilmemeliydi. Son saniye yenilgileri artık kalbimizi yoruyor.

Elbette sekiz bin kişilik o muhteşem taraftarımızı da ayrıca tebrik etmeliyiz. Trabzon camiasının sadece futbol taraftarından ibaret olmadığını; sporun ve müsabakanın her çeşidine karşı ilgili olduklarını örnek tavırlarıyla tüm dünyaya gösterdiler.

Şaka Gibisiniz

Bu kalpleri durduracak maçın hemen öncesinde hepimiz birer stres topu olduk. Neye üzüleceğimizi bilemedik. Dördüncülük için maça çıkıp dördüncülüğü bile elde edememeye mi, yoksa sahada gezinen ruhsuz gölgelere mi? Ya da bu tabloyu önümüze koyan yöneticilere mi?

Bence asıl üzülmemiz gereken, Trabzonspor’un ne demek olduğunu bilmeyen insanların takımı olmamızdır.

Bu nasıl takım Allah aşkına! Bu nasıl hoca! Ligin sonuna gelmişiz, hâlâ takım oturmamış. Defanstakilerle golcüleri yer değiştirerek oynuyoruz. Bu büyük bir vehamet. Daha da kötüsü, defanstakiler gol bölgesine alınca golü buluyoruz. Futbolcular zaten taksitlerini almanın derdine düşmüş. Şaka gibisiniz beyler…

Ligin başından bugüne şöyle bir bakalım. Kongreye girip oy alarak yönetime gelen üyelerden bugün kaç tanesi var? Başkan dışında oy almış üyeler yok muydu? Onlar nerede? Neden birer birer terk edip gittiler? Onları ekipte gösterip kongre kazananlar neden onlarla birlikte çekilebilme erdemini gösteremediler?

Elbette yönetimin böylesine ters yüz olduğu bir takımın dikiş tutmasını bekleyemeyiz. Bence bu yönetime ve bu hocaya rağmen Trabzonspor takımının verdiği dördüncülük mücadelesi bile başarı sayılmalıdır. Sahadaki çocuklar bir sonuçtur beyler; asıl şaka gibi olan yönetimdir.

Bir bakar mısınız; ikinciliğe razı olmayan Trabzonspor, dördüncülüğe neredeyse göbek atacak. Bahaneye bakar mısınız… “Birinci yarı şu kadar puan topladık, ikinci yarıda bu kadar puan topladık.” Temsilde hata olmasın; iş bulamayan çocuğunu oyalarmış. Yarabbi, aklıma mı bir şeyler oldu?

Trabzon Basınında Ahmet Sancak Gerçeği

Geçen gün Ahmet Sancak kardeşimiz Taka Gazetesi’nde kendisini anlatmaya çalıştı. Onu okuyunca, Ahmet Bey’i birkaç cümleyle biz anlatmalıyız dedim kendi kendime.

Adam gurbetlerde çile çekerek elde ettiği birikimleri alıp memleketine geliyor; medyaya, gazeteciliğe, kültüre yatırım yapıyor. Bu nasıl bir sevda, nasıl bir cesaret, nasıl bir vefa?

Gelin görün ki bu samimiyet ve vefa asla boşa gitmemiştir. TAKA isimli gazete Karadeniz’de ciddi bir yere oturmuştur. Ne kadar çok gazete olursa olsun, iyi gazetecilik her zaman bir yer bulur ve o yere oturur. Ahmet Sancak Trabzon’a bu mirası bırakmıştır. Şimdiden kendisine Trabzon medya camiası adına teşekkür ediyorum.

Sanatçılarımızı Hatırlamalıyız

Taka Gazetesi olarak yöremizin insanı olan sanatçılarımızı küskün küskün işlerini yaparken yakalayıp sizlere tanıtmak zorundayız. Mesela Türkiye’de değil, dünyada nam salmış iki ressamımızdan birçok kişinin haberi yoktur. Bütün zorluklara ve engellere rağmen ressam olmuş değerlerimizdir.

Biri ünlü ressam Yusuf Katipoğlu, diğeri Muzaffer Akyol.

En çok ve en kaliteli ressamların Trabzon’dan çıktığından dahi haberimiz yoktur. 30 Nisan Perşembe gününden itibaren bu iki sanatçımızla özel söyleşilerim olacak. Sanat hayatlarını, verdikleri mücadeleyi ve yaşam hikâyelerini sırayla sizinle paylaşacağım. Bence bu söyleşileri kaçırmayın.

Kalın sağlıcakla…

Tekin Küçükali

Bu yazı daha önce Taka Gazetesi’nde yayımlanmıştır.